فایل پاورپوینتی آماده در مورد تب خونریزی دهنده کریمه- کنگو  CCHF

تب خونریزی دهنده کریمه-کنگو (CCHF): بررسی جامع و کامل

تب خونریزی دهنده کریمه-کنگو (Crimean-Congo Hemorrhagic Fever) یا به طور خلاصه CCHF، یکی از بیماری‌های ویروسی بسیار خطرناک و جدی است که به عنوان یکی از مهم‌ترین تهدیدهای بهداشتی در مناطق مختلف جهان شناخته می‌شود. این بیماری، که در دسته بیماری‌های خونریزی‌دهنده قرار دارد، می‌تواند با سرعت بالا منتشر شود و عوارضی بسیار شدید و مرگبار را برای بیماران به همراه داشته باشد.

منشأ و منبع بیماری

در ابتدا، باید بدانیم که منبع اصلی و اولیه ویروس CCHF، حیات‌وحش و حیوانات دام‌دار است. بیشتر موارد ابتلا در نتیجه تماس مستقیم یا غیرمستقیم با خون، بافت‌های آلوده یا مایعات بدن حیوانات آلوده اتفاق می‌افتد. گوسفندان، بزها، گاوها و دیگر حیوانات اهلی، نقش حیاتی در چرخه انتقال ویروس دارند. البته، باید توجه داشت که انسان‌ها در این چرخه نقش فقط گیرنده نهایی ویروس هستند و نمی‌توانند ویروس را به طور طبیعی منتقل کنند، مگر در موارد تماس مستقیم با خون یا بافت‌های آلوده.

راه‌های انتقال ویروس

انتقال اصلی ویروس CCHF عمدتاً از طریق کنه‌های نوع Hyalomma است، که نقش ناقل و واسطه انتقال ویروس را دارند. کنه‌ها، در واقع، در مرحله لاروی یا بالغ، بر روی حیوانات میزبان می‌مانند و ویروس را از حیوانات آلوده به سایر حیوانات و در نهایت به انسان‌ها منتقل می‌کنند. علاوه بر این، تماس مستقیم با خون، مایعات بدن، یا بافت‌های حیوانات یا انسان‌های مبتلا، راه دیگری برای انتقال است. در موارد نادر، انتقال در محیط‌های بیمارستانی، به دلیل تماس با ابزارهای آلوده، نیز دیده شده است.

علائم و نشانه‌ها

در ادامه، باید به علائم و نشانه‌های بیماری اشاره کنیم که ممکن است در دوره‌های مختلف بیماری متفاوت باشند. پس از ورود ویروس به بدن، دوره کمون معمولاً بین ۲ تا ۷ روز است، ولی در برخی موارد، ممکن است تا ۱۳ روز هم طول بکشد. اولین نشانه‌ها، مانند تب ناگهانی، خستگی، سردرد شدید، درد عضلانی، و ضعف عمومی است. این علائم، شبیه به آنفلوآنزا هستند، اما به سرعت، علائم شدیدتر و متفاوت ظاهر می‌شوند.
با پیشرفت بیماری، نشانه‌هایی از خونریزی داخلی و خارجی ظاهر می‌شود. خونریزی‌های بینی، لثه، استفراغ خونی، خون در مدفوع، و کبودی‌های زیر پوست، همگی نشان‌دهنده شدت بیماری هستند. در موارد شدید، نارسایی کلیه و کبد، شوک و مرگ ناگهانی ممکن است رخ دهد. این علائم غالباً در عرض چند روز تا یک هفته پس از شروع بیماری ظاهر می‌شوند و نشان‌دهنده وضعیت بحرانی بیمار هستند.

تشخیص بیماری

تشخیص سریع و دقیق، کلید کنترل و درمان این بیماری است. آزمایش‌های آزمایشگاهی، مانند آزمایش‌های سرولوژیک و مولکولی، نقش حیاتی در تشخیص دارند. تست‌های RT-PCR، برای شناسایی ژن ویروس، در مراحل اولیه بسیار مؤثر هستند. همچنین، آزمایش‌ه... ← ادامه مطلب در magicfile.ir